ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ଜଗତରେ ଏକ ଅପୂରଣୀୟ ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କରି ଚାଲିଗଲେ ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ନାୟୁଶଲ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ, ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ତଥା ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପ୍ରଫେସର ଡାକ୍ତର ଅଶୋକ କୁମାର ମହାପାତ୍ର। ଚିକିତ୍ସା କ୍ଷେତ୍ରକୁ କେବଳ ଏକ ବୃତ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରୀୟ ସେବା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଏହି ମହାନ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଙ୍କ ବିୟୋଗରେ ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶା ତଥା ଦେଶର ଚିକିତ୍ସା ଜଗତରେ ଗଭୀର ଶୋକର ଛାୟା ଖେଳିଯାଇଛି। ସେ କେବଳ ଜଣେ କୁଶଳୀ ନ୍ୟୁରୋସର୍ଜନ ନଥିଲେ, ବରଂ ଥିଲେ ହଜାର ହଜାର ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶାର ଆଲୋକ ଏବଂ ନୂତନ ପିଢ଼ିର ଚିକିତ୍ସକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦିଗ୍ଦର୍ଶକ। ୧୯୫୨ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୨୯ ତାରିଖରେ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗ୍ରାମୀଣ ପରିବେଶରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଡାକ୍ତର ମହାପାତ୍ର। ମାଟିର ସଂସ୍କାର ଓ ସରଳତା ତାଙ୍କ ଜୀବନର ମୂଳଦୁଆ ଥିଲା। ୧୯୭୦ରେ ବ୍ରହ୍ମପୁରସ୍ଥିତ ଏମ୍କେସିଜି ମେଡିକାଲ କଲେଜରୁ ଡାକ୍ତରୀ ଶିକ୍ଷାର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରି ୧୯୭୫ରେ ଏମ୍ବିବିଏସ୍ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ପରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ଏମ୍ସରୁ ଜେନେରାଲ ସର୍ଜରୀରେ ଏମ୍ଏସ୍ ଏବଂ ୧୯୮୨ରେ ନ୍ୟୁରୋ ସର୍ଜରୀରେ ଏମ୍ସିଏଚ୍ (M.Ch) ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରି ସେ ନିଜ ପ୍ରତିଭାର ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ। ୧୯୮୩ରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ଏମ୍ସରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ ଯୋଗଦେଇ ଦୀର୍ଘ ୩୪ ବର୍ଷ ଧରି ସେବା ଯୋଗାଇଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଫେସର, ବିଭାଗୀୟ ମୁଖ୍ୟ ତଥା ଡିନ୍ (ରିସର୍ଚ୍ଚ) ଭଳି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇଥିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ନୌର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଏସ୍ଜିପିଜିଆଇ (SGPGI)ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଏବଂ ୨୦୧୨ରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଏମ୍ସର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ ଓଡ଼ିଶାରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭିତ୍ତିଭୂମି ଗଠନରେ ତାଙ୍କର ଯୋଗଦାନ ଇତିହାସରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାକ୍ଷରରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ରହିବ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସୋଆ (SOA) ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କୁଳପତି ତଥା ପ୍ରିନ୍ସିପାଲ୍ ଆଡ୍ଭାଇଜର ଭାବେ ସେ ଶିକ୍ଷା ଓ ଗବେଷଣାକୁ ନୂଆ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ।
ଡାକ୍ତର ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ସର୍ଜିକାଲ ଦକ୍ଷତାର ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରମାଣ ଥିଲା ୨୦୧୭ ମସିହାରେ କନ୍ଧମାଳର ଯୋଡ଼ାମୁଣ୍ଡ ଶିଶୁ ‘ଜଗା-ବଳିଆ’ଙ୍କ ବିଚ୍ଛିନ୍ନୀକରଣ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର। ନୂଆଦିଲ୍ଲୀ ଏମ୍ସରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନ ଓ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ହୋଇଥିବା ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜଟିଳ ଓ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ଅପରେସନ୍ ଭାରତ ତଥା ବିଶ୍ୱ ଚିକିତ୍ସା ଇତିହାସରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଏହି ଐତିହାସିକ ସଫଳତା ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ‘ଲିମ୍କା ବୁକ୍ ଅଫ୍ ରେକର୍ଡସ୍’ରେ ସ୍ଥାନ ପାଇ ଦେଶ ତଥା ଓଡ଼ିଶାର ଗୌରବ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲା।
କେବଳ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଗୃହରେ ସୀମିତ ନଥିଲା ତାଙ୍କର ପ୍ରତିଭା। ସେ ଥିଲେ ଜଣେ ଉଚ୍ଚକୋଟୀର ଗବେଷକ ଓ ଶିକ୍ଷାବିତ୍ ଥିଲେ । ୮୭୦ରୁ ଅଧିକ ଗବେଷଣା ନିବନ୍ଧ** ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି । ୧୬ଟି ଉପାଦେୟ ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ୧୪୦ରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ୧୨ ଜଣ ଗବେଷକଙ୍କୁ ପିଏଚ୍ଡି ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିବାରେ ସହାୟକ ହୋଇଛନ୍ତି । ୨୦ରୁ ଅଧିକ ଜାତୀୟ-ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗବେଷଣା ପ୍ରକଳ୍ପର ସଫଳ ପରିଚାଳନା କରିଛନ୍ତି । ଡାକ୍ତର ମହାପାତ୍ର ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚେତନା ଓ ମାନବୀୟ ସମ୍ବେଦନଶୀଳତାର ସମନ୍ୱୟ ଘଟିଲେ ହିଁ ରୋଗୀର ପ୍ରକୃତ ଆରୋଗ୍ୟ ସମ୍ଭବ। ତାଙ୍କର ପ୍ରବଚନ, ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଲେଖା ଏବଂ ନମ୍ର ବ୍ୟବହାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ମଣିଷକୁ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧ କରୁଥିଲା।
ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ଓ ମାନବସେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଯୁଗାନ୍ତକାରୀ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୨୦୨୫ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ଦେଶର ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ ‘ପଦ୍ମଶ୍ରୀ’ରେ ଭୂଷିତ କରିଥିଲେ। ମହାମହିମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଦ୍ରୌପଦୀ ମୁର୍ମୁଙ୍କ ହାତରୁ ଏହି ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଶାକୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିଥିଲେ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ପ୍ରାୟ ୭୫ଟି ଜାତୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମ୍ମାନ, ୧୭ଟି ଓରେସନ୍ ଆୱାର୍ଡ ତାଙ୍କ କୃତିତ୍ୱର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରେ।ଡାକ୍ତର ଅଶୋକ କୁମାର ମହାପାତ୍ର ଆଜି ଭୌତିକ ଶରୀରରେ ଆମ ଗହଣରେ ନାହାନ୍ତି ସତ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଦର୍ଶ, ରୋଗୀ ସେବାର ନିଷ୍ଠା ଏବଂ ସମର୍ପିତ କର୍ମମୟ ଜୀବନ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ି ପାଇଁ ଚିରକାଳ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ହୋଇ ରହିବ। ଏହି ମହାନ କର୍ମଯୋଗୀଙ୍କ ଅମର ଆତ୍ମା ପ୍ରତି ବିନମ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି।
