ଭାରତୀୟ ସମାଜରେ ଜଣେ ମହିଳା କେବଳ ଏକ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ବରଂ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ପରିବାରର ମେରୁଦଣ୍ଡ। ସକାଳୁ ସମସ୍ତେ ଶୋଇବା ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ଦିନ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ରାତିରେ ସମସ୍ତେ ଶୋଇବା ପରେ ତାଙ୍କ କାମ ସରେ। ବିନା କୌଣସି ଛୁଟି, ଦରମା ବା ଅଭିଯୋଗରେ ସେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ପରିବାର ପାଇଁ ନିଜକୁ ସମର୍ପିତ କରିଦିଅନ୍ତି। ଗୃହିଣୀମାନଙ୍କର ଏହି ଅଦୃଶ୍ୟ ପରିଶ୍ରମ ଓ ସେବାକୁ ଏକ ବଡ଼ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇ ନିକଟରେ ଦେଶର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଦାଲତ (ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ) ଏକ ଐତିହାସିକ ରାୟ ଶୁଣାଇଛନ୍ତି। ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଜଣେ ଗୃହିଣୀ କରୁଥିବା ଘରକାମର ଆର୍ଥିକ ମୂଲ୍ୟ ଅତିକମରେ ମାସିକ ୩୦ ହଜାର ଟଙ୍କା ହିସାବରେ ଆକଳନ କରାଯିବା ଉଚିତ। କୋର୍ଟଙ୍କ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି କେବଳ ଏକ ଆର୍ଥିକ ଆକଳନ ନୁହେଁ, ବରଂ କୋଟି କୋଟି ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱାଭିମାନ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ପରିଶ୍ରମ ପ୍ରତି ଏକ ସମ୍ମାନଜନକ ପ୍ରଣାମ। ଜଣେ ଗୃହିଣୀଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନକୁ ଦେଖିଲେ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ସେ ଏକାଧିକ ଭୂମିକା ଏକାସଙ୍ଗେ ତୁଲାନ୍ତି। ସେ ଜଣେ ରୋଷେୟା, ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ, ଜଣେ ନର୍ସ, ଜଣେ ପ୍ରବନ୍ଧକ ଏବଂ ପରିବାରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷାକାରୀ। ସକାଳର ଜଳଖିଆ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରାତିର ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା, ଘର ସଫାସୁତୁରା ରଖିବା, କପଡ଼ା ଧୋଇବା ଏବଂ ବଜାର ସଉଦା କରିବା ଭଳି ପ୍ରତିଟି କାମ ସେ ନିଖୁଣ ଭାବେ କରନ୍ତି। ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଠପଢ଼ା, ସେମାନଙ୍କ ଶୃଙ୍ଖଳା ଓ ସଂସ୍କାର ପଛରେ ମା’ର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଅବଦାନ ଥାଏ। ସେ ନିଜେ ନ ଶୋଇ ପିଲାଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାନ୍ତି। ପରିବାରର ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତା ଓ ଶାଶୁ-ଶଶୁରଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଯତ୍ନ ନେବା, ସେମାନଙ୍କୁ ସମୟ ଅନୁସାରେ ଔଷଧ ଦେବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସୁଖ-ଦୁଃଖର ସାଥୀ ହେବାରେ ସେ କେବେ ହେଳା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ନିଜ ଖୁସିକୁ ଭୁଲି ପରିବାରକୁ ହସାଇବା ଭାରତୀୟ ନାରୀର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି ତ୍ୟାଗ। ନିଜର ଦେହ ଭଲ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କାମରୁ ବିରତି ନିଅନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା ଥାଏ ଯେ ସେ ବସିପଡ଼ିଲେ ପରିବାରର ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ଅସୁବିଧାରେ ପଡ଼ିବେ। ନିଜର ଇଚ୍ଛା, ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ସଉକକୁ ପରିବାରର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେ ଅତି ସହଜରେ ବଳିଦାନ ଦେଇଦିଅନ୍ତି। ଘରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ମନପସନ୍ଦର ଖାଦ୍ୟ ତିଆରି କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଗ ଖୁଆଇବା ପରେ ଶେଷରେ ଯାହା ବଳେ, ତାହାକୁ ହସହସ ମୁହଁରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାର ଯେଉଁ ଉଦାରତା, ତାହା କେବଳ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମା’ ବା ପତ୍ନୀଙ୍କ ପାଖରେ ହିଁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଆମ ସମାଜରେ ପ୍ରାୟତଃ ଘରକାମକୁ କୌଣସି “ଉତ୍ପାଦନମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ” ଭାବେ ଗଣାଯାଏ ନାହିଁ। ଅନେକ ସମୟରେ ପୁରୁଷମାନେ ଅତି ସହଜରେ କହିଦିଅନ୍ତି, “ତୁମେ ଦିନସାରା ଘରେ ବସି କଣ କରୁଛ?” ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ମାସିକ ୩୦ ହଜାର ଟଙ୍କାର ଏହି ଆକଳନ ସେହି ମାନସିକତା ଉପରେ ଏକ ଶକ୍ତ ପ୍ରହାର।
ଯଦି ଜଣେ ଗୃହିଣୀ କରୁଥିବା ରୋଷେଇ, ସଫେଇ, ପିଲାଙ୍କ ଯତ୍ନ ଓ ବୟସ୍କଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ ବାହାରୁ ପୃଥକ ପୃଥକ ଭାବେ ଲୋକ ରଖାଯାଏ, ତେବେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ମାସିକ ୩୦ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ହେବ। ତେଣୁ, କୋର୍ଟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଜଣେ ଗୃହିଣୀଙ୍କ ଯୋଗଦାନ ଦେଶର ଜିଡିପି (GDP) କିମ୍ବା ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ସ୍ଥିତିରେ କୌଣସି ଚାକିରିଆଙ୍କ ଠାରୁ କମ୍ ନୁହେଁ।
ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଆଇନଗତ ଭାବେ ଗୃହିଣୀଙ୍କ କାମର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝାଇ ଦେଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ସମ୍ମାନ ସେତେବେଳେ ମିଳିବ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଟି ପରିବାର ନିଜ ଘରର ମହିଳାଙ୍କୁ ସେହି ଗୌରବ ଦେବେ। ଘରକାମ କେବଳ ମହିଳାଙ୍କର ଦାୟିତ୍ୱ ନୁହେଁ, ଏଥିରେ ପରିବାରର ପୁରୁଷ ସଦସ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ହାତ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମାନସିକ ଓ ଶାରୀରିକ ବିଶ୍ରାମ ଦେବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରିବାରର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ। ଭାରତୀୟ ନାରୀର ଏହି ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ସେବାକୁ କେବଳ ଟଙ୍କାରେ ମପାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ, ଏହା ବଦଳରେ ସେମାନେ କେବଳ ଟିକିଏ ଭଲପାଇବା ଓ ସମ୍ମାନ ଚାହାନ୍ତି।
ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ଏହି ରାୟର ପ୍ରଭାବ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ ସମ୍ପର୍କରେ । ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଅନୁଯାୟୀ, ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଦୈନିକ ହାରାହାରି ୫ରୁ ୬ ଘଣ୍ଟା କେବଳ ଘରକାମ ଓ ପରିବାରର ଯତ୍ନ ନେବାରେ ବିତାଇଥାନ୍ତି । ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ସେହି ଅଦୃଶ୍ୟ ଶ୍ରମକୁ ଅର୍ଥନୈତିକ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଛି । ପୂର୍ବରୁ ୨୦୨୧ ଏବଂ ୨୦୨୪ ମସିହାର କିଛି ମାମଲାରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଗୃହିଣୀଙ୍କ କାମକୁ ଚାକିରିଆଙ୍କ ସହ ସମାନ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ଯାହା ଏବେ ଏହି ୩୦ ହଜାର ଟଙ୍କାର ବେସଲାଇନ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଛି । ଏହା କେବଳ ଆଇନଗତ କ୍ଷତିପୂରଣର ଅର୍ଥ ବଢ଼ାଇନାହିଁ, ବରଂ ନାରୀ ଶକ୍ତିର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ତାଙ୍କ ଶ୍ରମର ସମ୍ମାନକୁ ସାରା ଦେଶ ଆଗରେ ଆଉ ଥରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିଛି ।
